said'ce 2...
Perşembe,18.Şubat.2010 saat: 15.50

Havalar güzel demiştik ya, atıyoruz kendimizi sokaklara. Anneanneye gittiğimizde bile durmuyor, küçük arkadaşımla başbaşa Eyüp yolunu tutuyoruz. Fakat Mehmet Said yolda yürürken asla elimi tutmaz:( koşar, koşar, koşar!

Taaki, kaldırım başına gelene dek! Orada durur ve karşıya geçmek için beni bekler. Neyseki, bunu yapıyor ama cidden korkuyorum, arkası bana dönük olduğunda koşarak yaklaşıyorum ki, bana bakıp, koştuğumu görürse daha hızlı koşup uzaklaşmasın...

Zorla da olsa, elimi tuttuğunda pek bir hırçınlaşır bizim oğlan. Çünkü istemediği birşeyi yapmış, annenin sözünü dinlemiştir. Bu aşamada, anneye yenik düşmek çok ağırına gider Said Paşanın:))

Sonuç itibariyle, ne kadar hırçınlaşsa, gururda yapsa çocuktur. Ve öyle çabuk unutur ki, anne anlatır neden elini tutması gerektiğini! Said hem dinler, hem başlar bir bir soruları sıralamaya...

Ve farkına varmadan, elele varmışızdır gitmek istediğimiz yere;)

Nerede bir kedi görsek mutlaka severiz, korka korka başını okşarız. ( Sol ele dikkat! Aslında ne kadar tıstığımızın göstergesidir.)

Yalnız kediler değil, çoğu hayvanı böyle sever Said, korkar ama sever. Çünkü anne hayvanların zarar vermeyeceğini anlatmıştır. Cesaret verir her defasında. "Sev annecim, hiçbirşey yapmaz korkma, sevilmek çok hoşlarına gider" derkeeeen...
Bizim kedi hapşırıverir:D Mehmet Said ani bir refleks ile elini çeker ve şaşkın şaşkın bakakalır;))




6 Yorum 6 Yorum ( 1028 Gösterim )   |  permalink


<<| <Sonraki | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | Önceki> |>>