kuduruk...
Salı,09.Şubat.2010 saat: 15.58

Şımarıklığından bahsetmişken, işte senin şımardığın, kudurduğun, anneyle boğuşma fotoların. Önce böyle bir bakış atarsın...

Ben anlarım tabii, senin saldırışa geçeceğini. Kendimi savunmak için bir elimle tutarım kolundan ( diğer elimde makina var! ) "yapma Saidcim lütfen" derim ama ooo sen çoktan kaptırmışsındır kendini....

Kalkarsın ayağa "adi geeeel, adi anneee, yencem şeniiii" diye bayaa havaya girersin. Ben ısrarla "Mehmet Said lütfen" derim kibarlığımı bozmadan;)

Ama kime söylüyorsun, bizimki en karizmatik haliyle, saldırışa geçmiştir bir kere....

Ve hiiiç düşünmeden, annemin canını yakarmıyım demeden. Hooop atlarsın üzerime. Eee bende artık...

Seni haşat ederim, sen kıkır kıkır gülerken.. Bu durum çok hoşuna gider bu küçük adamın. Güreşimiz bitene dek susmaz, gülücükleri evi inletir:))

Artık bende kendimi kaybederim, gıdıklarım, ısırırım, o misss gıdını koklar, içime çekerim. "Said nolursun, yeter artık annecim, ben çok yoruldum" derim...

Çok şükür şakinleşiriz, yavaştan. En masumundan son bir poz verirsin anneye;) Kim der ki, bu çocuk az önceki canavar:))

2 Yorum 2 Yorum ( 987 Gösterim )   |  permalink


<<| <Sonraki | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | Önceki> |>>