sevgi...
Pazartesi,01.Şubat.2010 saat: 19.42

Şimdi, az önce bir rüyayla uyandım, söyleyemediklerimi bağıra çağıra, ağlaya, inleye söyledim onlara....
Yalnızca rüyaydı ama uyandığımda neden, hala sessizliğime hakim olduğumu bir kez daha anladım...
Yüreğim paramparça uyandım, bin pişman uyandım uykumdan. Beynim vicdan, vicdan, vicdan diye inliyor şuan bile...

İşte tamda bu esnada, çok uzun zamandır buraya yazmak istediklerim geldi!

Sevgi, sevginin fazlası...
Bundan bir iki ay önce baban sana olan sevgisini bir çocuk gibi gösteriyor, seninle boğuşup, gülüşüp, çocuklar gibi konuşup oynarken.
Senin nasılda şımardığını. "Tamam babacım çok yoruldum" demesine rağmen, umursamadığını gördüm. Sonra babana dönüp "sevginin fazlası iyi mi? kötü
mü?" deyiverdim...
Buna ne ben, ne baban yanıt verebilmiş değildik. Ama ben, herkeslere sevgimi dolu dolu, sonuna kadar vermekten çekinmeyen ben, sonunda anladım!!

Hayatta herşeyi kucaklamanın, dolu dolu sevgimle kucaklamanın maalesef çok iyi bir marifet olduğunu söyleyemeyeceğim annecim...
Karşındaki kim olursa olsun unutuyor, şımarıyor ve o kocaman sevginin üzerine çıkıp umursuzca çiğniyor...

Sen kucakladığın sürece iyisin ve varsın. Bir yerlerde bırakırsan kendini, karşına geçip yapmadıklarını yapmış gibi yüzüne vura vura anlatıp, sana yakışmıyor deyiveriyor...
Dolu dolu sunduğun sevgi, insanlarla yalnızca yüzgöz olmaya mı yarıyor dedirtiveriyor!! Ve sevginin fazlası zarar oluyor...

Şımarıklığının şimdilik ne bana, nede babana bir zararı var aksine seni daha daha koklayasım, ısırasım, seninle yoğrulasım geliyor ama...
Seninle dahi bir mesafemiz olması gerektiğini düşünüyorum zaman zaman ve üzülüyorum annecim.
Seni ne kadar çok seversem, öyle sıkı bağlanıyoruz ki birbirimize. Ben çocuğuna bağımlı anne, sen annesine bağımlı çocuk oluveriyoruz. Bu beni üzüyor. Ne bana, nede babana, bağımlı olmanı istemiyorum. Kimseleri körü körüne sevmeni istemiyorum. Sevginin dahi bir ölçüsü olduğunu bilmeni ve böyle sevmeni diliyorum.

Böyle sev ki, mutlu ol. Yalnızca bizimle değil, dostlarınla, eşinle, çocuğunla, herkesle ayrı mutlu ol. Evinde, sokakta, işinde ayrı mutlu olmayı bil. Bize değil hayata bağımlı ol annecim. En başta kendini sev ve yalnızca sana gerçekten değer verenlerle birlikte ol.

sevgiyle...

berrah...

2 Yorum 2 Yorum ( 1012 Gösterim )   |  permalink


<<| <Sonraki | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | Önceki> |>>