zoraki...
Salı,01.Aralık.2009 saat: 22.01

Yazasım var...
Gözlerim nemli,
Puslu görüyorum ekranı...
Boğazım düğüm düğüm,
Yutkunurken kusacağım hissediyorum...
Ve kusuyorum,
Parmaklarım, bir bir kusuyor yüreğimdekileri...
İşte yine oluyor,
Durmadan düşünmeden yazıyorum...
..............
Allah'ım ne zormuş...
İnsanın sürekli kendiyle hesaplaşması ne zormuş...
Uyumak, günlerce uyumak isterken, dimdik ayakta durması...
Sessiz ve yalnız, yapayalnız kalmak isterken,
Kalabalığın seni hiç bırakmaması ne zormuş...

...............
Vicdan azabı çekip, yine yine aynı şeyi yapması...
Ve daima vicdan azabıyla yaşaması...
Gerçekleşmesini istediğim bir dolu hayal,
Beni beklerken...
Şimdilik o hayallerin heyecanıyla yaşamak,
Belkide tadını çıkarmak...

Dışarısı bembeyazken, ben karanlıktayım...
O çok sevdiğim kar, heyecanlandırmıyor artık beni...
Camın kenarından izlemek,
Uzaktan bakmak huzur veriyor artık bana,
Yalnızca huzur...
..................
Gel gitlerdeyim bu ara, ben değilim!
Belkide, aslolan bu benim,
Üzerini örttüğüm, bir başkasıyım..
İliklerime kadar bildiğim, yorgunum çoook yorgunum...
Gülmek istemiyorum...
Nedenini sormayın sakın,
Bende bilmiyorum..
Sanki bu aralar, zoraki yaşıyorum...
2 Yorum 2 Yorum ( 956 Gösterim )   |  permalink


<<| <Sonraki | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | Önceki> |>>