sonra...
Pazartesi,14.Eylül.2009 saat: 06.33

Bilmiyorum ki, ne oldu da oturduk o koltuğa!!
"Annecim hadi gel, çikolatanı yerken abi saçlarımızı tarasın" dedim. Dediğime ben bile inanmadan. İkimizi de kandırdım annecim, özür dilerim. Ve ben aslında vazgeçmişken, bu işi bugün bitirelim istedim. İstemeden istedim.

Çikolatan ve meyve suyunla oturdun. Sen bir ısırık aldın çikolatadan, abi saçlarından bir makas, banaysa yalnızca pozlamak kaldı...

Hiç sesin çıkmadan, oturdun. "Sen ne kadar akıllısın maşaallah" dedi abi!!
Akıllı olmak, sessizlik ve boyun eğmek değil annecim. Sen kendini mutlu etmeyi bildiğin sürece akıllısın, bunu sakın unutma.

Önce yalnızca azıcık uçlarından aldık, saçlarımızın. Yani annenin çok sevdiği, lülelerimiz kırpıldı.

Ben sesimi çıkarmadan, seni pozlamaya devam ederken. Sen bana bir bakış attın, ben "annecim saçlarımız çok güzel olacak" dedim. Sen bir ısırık daha aldın çikolatadan...

Yanağında tuttuğun çikolatanla somurttun. Bir yudumda meyve suyu çektin...

Sanırım bugüne dair, pozladığım en iyi kare, babanla seni berberde, yanyana yakalamış olmaktı...

"Abla böyle iyimi, istersen devam etmeyelim" dedi abi!!....



6 Yorum 6 Yorum ( 1110 Gösterim )   |  permalink


<<| <Sonraki | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | Önceki> |>>