birinci yaşımız...
Pazar,22.Temmuz.2007 saat: 05.25

Birinci yaşımızı kutluyoruz bugün ve anneliğimin birinci yılını...
Zaman nasıl çabuk geçti, sen hızla büyürken, ben hızla yaşlanıyormuyum acaba...
Sana baktıkça, mutluluğuna, huzuruna, parıltına tanık oldukça annecim, kendi çocukluğuma gidiyorum...
Nasılda mutluydum, her anım, her saniyem oyun doluydu , sanki tüm evren oyun oynamak için vardı...
Kilimimizi yayar, doyasıya oynardık bahçede, kilimden kilime misafirliğe gider, annemin verdiği peynir, zeytin, domatesle piknik yapardık....
Canım annem, ağzımıza iki lokma girsin diye, oyundan eve çıkamadığımız zamanlar, hadi piknik yapın derdi, hepimiz bir heves evlerimizden yiyecekler taşırdık. En iştahla ve keyifle yediğimiz öğün olurdu pikniğimiz...
İşte ben bu yüzden mutluyum, bu yüzden özlemle anıyorum çocukluğumu...
Annecim ve babacım bizim için vardı, rabbimin onlara sunduğu nimetlere, huzurlarını katıp sunarlardı önümüze...
Şimdi düşünüyorum da, anne baba olmak evrenin bize sunduğu en zor oyunmuş ve ben çocukluğum boyunca bu zorluğun farkında olmadım hiçbirzaman...
Şimdi oğlum, benim kadar mutlu bir çocuk olsun diye, bizde sizler kadar iyi anne baba olacağız, olmalıyız...
Evren eskisi gibi oyun oynamak için değil, beni güçlü kılmak, beni olgunlaştırmak için var...

En büyük olgunluğu, anneliği armağan ederek sundu bana...

Ben bir yaşında bir anneyim, sen bir yaşında mutlu bir bebeksin...
İyiki doğdun annecim...

berrah...

7 Yorum 7 Yorum ( 1079 Gösterim )   |  permalink


<<| <Sonraki | 154 | 155 | 156 | 157 | 158 | 159 | 160 | 161 | 162 | 163 | Önceki> |>>